yollar

 

Yollar, uzanır gider sonsuzluğa,

kıvrımları benzer bir ırmağa,

Seyyah ruhlar onda bir teselli arar,

Yollar, dağları, sarp tepeleri aşar.

***

Gidenler gider, kalanlarda bir hüzün,

Ayrılık ruhları sarmaya başlar,

Herkes yarin kollarına giden,

Sarp yolları yarmaya başlar.

***

Kimi gider en güzel bir sevgiliye,

Kimi varmak için bir veliye,

Yolculardan kalan geriye,

“Hoşça kal”dır tek hediye.

***

Yollar giderek bir yerde buluşur,

Kalanlar da gidenlere kavuşur,

Hüzünler sona erince bir bir,

“Büyük Huzur”a dostlar varışır.

***

Bir yol hikayesi değil dediğim,

Hayatın kendisidir dostlar!

Mehmedi bekler mi o yiğidim,

Ona varmak için tek yol bu, bildiğim.

 

Malatya-İstanbul Karayolu

03/07/1999